Chłoniak

Chłoniak - choroby diagnoza, leczenie

Chłoniaki to choroby nowotworowe układu chłonnego. Ich głównym objawem jest zwiększenie rozmiarów węzłów chłonnych, wątroby oraz  śledziony. Mamy kilka rodzajów chłoniaków, jednakże wszystkie one są klasyfikowane jako nowotwory złośliwe – o mniejszej lub większej złośliwości. Jeżeli ich przebieg wiąże się z zajęciem szpiku, to nazywa się ich białaczkami. Leczenie to przede wszystkim chemioterapia i radioterapia, a w przypadku kilku mniejszych zmian można leczyć je operacyjnie.
Chłoniaki można podzielić także na nieziarnicze i na ziarnicę złośliwą, nazywaną inaczej chłoniakiem Hodgkina.

Wyróżniamy chłoniaki B-komórkowe, T/NK-komórkowe oraz zaburzenia limfoproliferacyjne, powiązane z mniejszą odpornością:

  • Chłoniak Hodgkina – inaczej ziarnica złośliwa. Zajmuje węzły chłonne oraz pozawęzłową tkankę limfatyczną. Bardzo długo tego typu chłoniak ukrywa się i ma przebieg bezobjawowy, rozsiewając się poza układ limfatyczny z dużym opóźnieniem. Dzięki temu nawet w przypadku bardzo późnego wykrycia chory wciąż ma duże szanse na wyleczenie się. Jej wyleczalność wynosi od 50-95%, a zatem jest dość wysoka.
  • Chłoniaki nieziarnicze – komórki limfoidalne rozrastają się, są zróżnicowane pod względem patogenezy, obrazu morfologicznego oraz klinicznego.

Najczęstszym objawem wystąpienia chłoniaka jest powiększenie jednego bądź kilku węzłów chłonnych. Choroba często zaczyna się w takich miejscach, jak żołądek, migdałek, jelito, szpik kostny, jądro, mózgowie lub skóra. We krwi może dojść do zwiększenia liczby białych komórek (mamy wtedy do czynienia z białaczką).

Bardzo często jest tak, że objawy początkowe są niespecyficzne, mogą nie mieć charakteru alarmującego:

  • powiększenie węzła chłonnego guzowate i niebolesne. Jeżeli nie reagują na leczenie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne przez czas dłuższy niż dwa tygodnie, to powinny zostać poddane konsultacji lekarskiej
  • suchy, uporczywy kaszel, nie mający żadnej innej obiektywnej przyczyny
  • ciągłe i nawracające infekcje w obrębie dróg oddechowych oraz płuc, a także gorączka, tendencje do stanów podgorączkowych nie wywołanych żadną infekcją oraz niewytłumaczalna utrata znacznej masy ciała
  • trudność w podjęciu wysiłku fizycznego i zaburzenia układu pokarmowego
  • uwagę mogą także zwracać takie objawy jak świąd skóry, który występuje jednak tylko w niektórych typach chłoniaka

Najczęściej popełnianym przez chorych błędem jest oczekiwanie na to, aż pojawi się ból – wtedy mają oni świadomość, że rzeczywiście dzieje się z nimi coś poważnego i powinni udać się do lekarza. Tłumaczą powiększenie węzłów chłonnych spadkiem funkcjonalności układu odpornościowego bądź radzeniem sobie organizmu z lokalną infekcją lub zapaleniem. W większości przypadków mają oni rację, jednakże powinni patrzeć na objawy towarzyszące, takie jak ropiejące zmiany na skórze, zepsute zęby, częste zakażenia bakteryjne, wirusowe czy grzybicze, zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty. Na pewno zwrócić nasza uwagę powinny wszelakie choroby klasyfikowane jako autoimmunologiczne.

Polecane wpisy:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *