Historia i właściwości diosminy

Historia i właściwości diosminy - choroby diagnoza, leczenie

Diosmina należy do grupy leków określanych jako leki flebotoniczne lub flebotropowe. W uproszczeniu mówić można powiedzieć, że są to leki korzystanie działające na nasze żyły. Diosmina usprawnia napięcie ścian naczyń krwionośnych. Substancja ta znana jest już od lat. Po raz pierwszy została ona bowiem wyodrębniona w 1921 roku. Początkowo była głównie pozyskiwana z roślin rutowatych oraz owoców cytrusowych. Obecnie najczęściej uzyskiwana jest w sposób syntetyczny. Z kolei pierwszy lek, zawierający diosminę pojawił się na rynku w roku 1971. W latach 1980 została zaś ona udoskonalona. To wtedy pojawiła się bowiem diosmina zmikronizowana, która jest znacznie lepiej tolerowana i wchłaniana przez ludzki układ pokarmowy.

Z uwagi na swoje właściwości diosmina posiada szereg różnych zastosowań. W pierwszej kolejności jest ona stosowana przede wszystkim w przypadku chorób żylnych. Stosuje się ją w przypadku pacjentów posiadających żylaki (czy to żylaki nóg czy odbytu). Jest ona także bardzo często stosowana w przypadku ludzi obłożnie chorych. Diosmina zapobiega bowiem powstawaniu odleżyn.  Odnosi także bardzo pozytywne skutki przy usuwaniu obrzęków limfatycznych.

Diosmina z uwagi na swoją niekrótką historię została dokładnie przebadana. Sięga się po nią dosyć często z uwagi na jej wiele pozytywnych właściwości. Ja już zostało wspomniane diosmina wzmacnia napięcie ścianek naczyń krwionośnych, zmniejsza ich przepuszczalność, sprawia, że stają się bardziej elastyczne, usprawnia krążenie. Ponadto posiada działanie przeciwzapalne i przeciwobrzękowe. Z tego, że diosmina usprawnia krążenie krwi wynika szereg kolejnych pozytywów. Pozwala to bowiem zmniejszyć dolegliwości bólowe, swędzenie, pieczenie czy uczucie ciężkich nóg. Diosminę bardzo często stosuje się w chorobach związanych z niewydolnością krążenia. Diosmina hamuje także w pewnym stopniu wydzielanie histaminy, której w nadmiar może się przyczyniać do powstawania obrzęków.

Jak już zostało wspomniane najwyższym uznaniem cieszy się diosmina zmikronizowana. Dlaczego tak się dzieje? Jest ona znacznie lepiej wchłaniane przez nasz organizm. Dla porównania diosmina w swojej naturalnej postaci jest wchłaniana w około 20-30%, kiedy diosmina zmikronizowana jest przyswajana aż w 70%. Jak więc łatwo się domyślić efekty jej przyjmowania są znacznie lepsze.

Jak każdy lek, czy jego składnik tak i diosmina może powodować u pewnej grupy pacjentów określone skutki uboczne. Najczęściej są to objawy ze strony układu pokarmowego, nudności, bóle brzucha, wymioty, biegunka jak tez bóle głowy, świąd czy pokrzywka. (Są to jednak dosyć rzadkie przypadki, z reguły bowiem substancja ta jest dobrze odbierana przez organizm ludzki).W takiej sytuacji konieczne jest skonsultowanie dalszego przyjmowania leku z lekarzem. Ostrożnie do stosowania tego preparatu powinny także podejść kobiety w ciąży i karmiące piersią. Na chwile obecną brak bowiem badań czy diosmina przedostaje się do mleka matki. Tutaj również kuracja powinna odbywać się pod okiem lekarza.

Polecane wpisy:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *