Zakrzepica żył

Zakrzepica żył - choroby diagnoza, leczenie

Zakrzepica żył jest wyjątkowo groźną chorobą, która w swoim najbardziej zaawansowanym (a jednocześnie najbardziej niebezpiecznym) stadium przechodzi w zator tętnicy płucnej. W tym przypadku luźno płynąca skrzeplina krwi może oderwać się od ściany naczynia a następnie rozpaść się na wiele mniejszych kawałków. Płynąc z prądem krwi kieruje się do serca i płuc, zatykając po drodze naczynia krwionośne w płucach. Prowadzi to do powstania zatorowości płucnej, stanowiącej bezpośrednie zagrożenie utraty życia. Dana osoba kaszle, odczuwa silny ból w klatce piersiowej, którego natężenie można porównać do ataku serca. Wystąpienie zatoru tętnicy bezapelacyjnie kwalifikuje się do tych chorób, które powinny być poddane leczeniu szpitalnemu.

Objawami zatoru płucnego są:

  • nagłe, bardzo silne bóle występujące w obrębie klatki piersiowej
  • znaczne skrócenie oddechu, strach, który może przerodzić się w atak paniki
  • silny kaszel
  • pocenie się, bladość, przyspieszenie tętna
  • zsinienie policzków i końców palców, a następnie omdlenie

Kiedy cierpimy na zakrzepicę krwi, musimy unikać wielu różnych sytuacji, które mogą doprowadzić do znacznego nasilenia objawów tej choroby. Przede wszystkim brak ruchu oraz ćwiczeń, a także częste podróżowanie w jednej i tej samej pozycji sprzyjają nasileniu zakrzepicy. Pozycja siedząca sprawia, że zaciskają się naczynia krwionośne, utrudniając tym samym przepływ krwi do serca. W takiej sytuacji tworzą się skrzepliny. O ile podróż autem może stanowić czynnik ryzyka, o tyle lot samolotem jest zdecydowanie bardziej niebezpieczny. Tutaj prócz jednej i tej samej pozycji mamy także do czynienia z obniżonym ciśnieniem atmosferycznym, przez które żyły nabrzmiewają i maleje szybkość przepływu krwi. W samolocie powietrze jest wyjątkowo suche, organizm traci wodę a krew się zagęszcza. Wiele osób ma w zwyczaju spożywać alkohol, będąc na pokładzie samolotu. On także odwadnia znacznie organizm.

W przypadku zakrzepicy żył bardzo ważne są przede wszystkim działania profilaktyczne. Można przyjmować podskórne zastrzyki z heparyny, korzystać z wyrobów uciskowych oraz starać się jak najczęściej zażywać ruchu i rzadko podróżować w jednej i tej samej pozycji. Pacjent przebywający w szpitalu dłużej niż dwa tygodnie może przyjmować iniekcje z heparyny, nosić pończochy przeciwzakrzepowe. Te małe, ale zdecydowanie skuteczne działania mogą znacznie zabezpieczyć wiele osób przed wystąpieniem choroby zakrzepowo zatorowej.

Kto jest szczególnie narażony na zakrzepicę?

  • osoby z wrodzonymi oraz nabytymi zaburzeniami krzepnięcia – cierpiący na trombofilię (nadkrzepliwość)
  • ludzie uruchomieni przez wiele tygodni w jednej pozycji
  • osoby walczące z chorobą nowotworową
  • kobiety przyjmujące doustne pigułki antykoncepcyjne
  • wcześniej przebyta zakrzepica

Co oczywiste, im więcej czynników ryzyka na raz, tym bardziej dana osoba powinna dbać o profilaktykę zakrzepicy. Można na przykład unikać dłuższych podróży, wybierać samochód zamiast samochodu, dbać o ciągłe, odpowiednie nawodnienie organizmu.

Polecane wpisy:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *